Tá taighde nua ó Ollscoil Luimnigh tar éis léargas a thabhairt ar an tionchar dearfach a bhíonn ag comhoibriú idir teiripe cheoil agus teiripe urlabhra agus teanga ar pháistí óga atá ag téarnamh ó ghortuithe inchinne.
Rinne an staidéar, a stiúraigh Institiúid Taighde Sláinte na hOllscoile, scrúdú ar chlár comhtháite a cuireadh ar fáil do pháistí idir dhá agus sé bliana d’aois agus iad faoi chúram néar-athshlánaithe ospidéil. Bhí na páistí ag téarnamh ó riochtaí casta néareolaíocha ar nós stróc, einceifilíteas agus gortuithe inchinne de dheasca easpa ocsaigine.
Fuair na taighdeoirí amach gur chuidigh an cur chuige ildisciplíneach le forbairt cumarsáide ar thrí phríomhbhealach: trí úsáid a bhaint as amhráin aithnidiúla chun páistí a spreagadh chun gutha a úsáid, trí shúgradh ceoil gníomhach chun sealghlacadh agus idirghníomhaíocht shóisialta a neartú, agus trí dheiseanna rogha a chruthú laistigh de ghníomhaíochtaí ceoil tarraingteacha.
Ba é an Dr James Burns, taighdeoir in Ollscoil Luimnigh agus teiripeoir ceoil péidiatraiceach san Ospidéal Náisiúnta Athshlánúcháin, a bhí i gceannas ar an staidéar. Dúirt sé gur chruthaigh an ceol spás ina raibh sé níos fusa agus níos nádúrtha do pháistí idirghníomhú lena dtimpeallacht.
Le linn an chláir, tugadh faoi deara dul chun cinn suntasach i measc na bpáistí, ó fhuaimeanna simplí agus rannpháirtíocht réamhbhriathartha go dtí úsáid focal, comhlánú frásaí agus malartuithe cumarsáide níos spontáiní.
Dúirt an tOllamh Hilary Moss, comhúdar an staidéir, go léiríonn na torthaí luach an chomhoibrithe idir disciplíní éagsúla sa chúram athshlánaithe. Tá súil ag an bhfoireann taighde go gcabhróidh na torthaí le cleachtais nua a fhorbairt i néar-athshlánú péidiatraiceach amach anseo.