Beidh an Ghaeilge agus an teaghlach i gcroílár na féile Bronntanas, agus tá lucht eagraithe na hócáide ag spreagadh daoine de gach aois agus de gach leibhéal teanga páirt a ghlacadh sna himeachtaí atá á reáchtáil. Dar leo, is deis í an fhéile chun an Ghaeilge a chur chun cinn ar bhealach nádúrtha, taitneamhach agus cuimsitheach, beag beann ar chumas teanga na ndaoine a fhreastalaíonn uirthi.
Dúirt HK Ní Shioradáin, Stiúrthóir na Féile, gurb é príomhaidhm Bronntanas ná a léiriú gur sócmhainn agus gur bronntanas í an Ghaeilge do theaghlaigh agus don chéad ghlúin eile. Dar léi, is féidir leis an teanga a bheith mar chuid den ghnáthshaol má chruthaítear timpeallacht dhearfach agus oscailte ina mbíonn sí le cloisteáil agus le húsáid go rialta.
“Déanann Bronntanas ceiliúradh ar an nGaeilge mar bhronntanas do theaghlaigh. Léiríonn scéal Caoimhe agus Éabha agus an baile dátheangach a chruthaigh a dtuismitheoirí, an méid atá indéanta nuair a chruthaíonn teaghlaigh spás don Ghaeilge ina saol laethúil,” a dúirt sí.
Luaigh sí go bhfuil an fhéile dírithe ar dhaoine a úsáideann an Ghaeilge go laethúil chomh maith leo siúd atá díreach ag tosú ar a n-aistear leis an teanga. Is é an cuspóir atá aici ná timpeallacht chairdiúil a chruthú ina mbíonn daoine compordach triail a bhaint as an nGaeilge agus í a úsáid i gcomhthéacsanna nádúrtha.
“Is cuma má labhraíonn daoine Gaeilge gach lá nó má tá siad ag tosú amach, cruthaíonn an fhéile deiseanna chun teagmháil a dhéanamh, cuimhní a chruthú agus taithí a fháil ar an nGaeilge le chéile,” arsa HK Ní Shioradáin.
Tá béim ar leith á leagan ag Bronntanas ar an ról atá ag teaghlaigh i dtodhchaí na Gaeilge. Creideann lucht na féile gur féidir le heispéiris dhearfacha, idir imeachtaí cultúrtha, ghníomhaíochtaí pobail agus chruinnithe neamhfhoirmiúla, muinín a chothú i measc páistí agus daoine fásta araon chun an Ghaeilge a úsáid níos minice.
Tá súil ag lucht eagraithe na féile go spreagfaidh na himeachtaí níos mó teaghlach chun an Ghaeilge a thabhairt isteach ina saol laethúil, fiú ar bhealach beag ar dtús. Dar leo, is iad na gnáthchomhráite, na heispéiris chomhroinnte agus an spraoi a dhéanann an difear is mó, agus is iad sin na cuimhní a fhanfaidh le teaghlaigh i bhfad i ndiaidh dheireadh na féile.