Ní minic a fheictear lúthchleasaí i gcluichí Gaelacha ag déanamh a chéad chluiche sinsir idirchontae tar éis dóibh deich mbliana is fiche a shlánú. Sa ré nua-aimseartha, agus na héilimh mhóra atá bainteach leis an ardleibhéal ullmhúcháin agus feidhmíochta, is annamh go deo a tharlaíonn a leithéid.
Ach sin go díreach atá bainte amach ag Sinéad O’Keeffe, cosantóir láidir le foireann camógaíochta an Chláir, a d’imir sa chéad chluiche sinsir di agus í 30 anuraidh. Ní hamháin gur scéal neamhchoitianta é, ach is sampla é de dhiongbháilteacht, d’obair chrua agus de chreideamh pearsanta.
Mar ollamh cúnta sa Teiripe Lúthchleasaíochta in Ollscoil Chathair Bhaile Átha Cliath, tá tuiscint dhomhain ag O’Keeffe ar an eolaíocht taobh thiar den fheidhmíocht agus den téarnamh. Tá an teoiric sin curtha i bhfeidhm aici ar an bpáirc imeartha, le toradh suntasach.
Admhaíonn sí féin gur chuir a cuid staidéir agus a gairm bheatha moill ar a forbairt mar imreoir sinsir. Ina theannta sin, bhí sí páirteach le foireann peile na mban ar feadh tréimhse. Ach thar aon rud eile, bhí amhras uirthi féin faoina cumas dul chun cinn a dhéanamh ag an leibhéal is airde.
Grianghraf: INPHO/Ben Brady
D’athraigh gach rud, áfach, in 2023 nuair a threoraigh sí an Clár chuig bua sa chraobh shóisir Uile-Éireann. Thug an bua sin muinín nua di agus spreag sé í chun díriú go hiomlán ar an gcamógaíocht. Nuair a tháinig an deis chun cinn ag an leibhéal sinsir, ghlac sí léi go láidir.
Bhí a tionchar le sonrú go soiléir nuair a bhain an Clár cluiche ceannais Roinn 1B amach sa tsraith agus nuair a sheas siad go láidir i gcoinne fhoireann láidir Phort Láirge i gcluiche ceathrú ceannais na hÉireann i bPáirc an Chrócaigh. Mar chúlaí láir tá O’Keeffe anois ina crann taca don fhoireann.
Tá deis eile acu anois dul céim níos faide, agus iad ar ais i gcluiche ceannais na sraithe, an uair seo i gcoinne Bhaile Átha Cliath i bPáirc Uí Nualláin UPMC. Tá spreagadh breise acu i ndiaidh dóibh cailliúint sa chluiche ceannais anuraidh i gcoinne Aontroma.
“Beidh sé ina chluiche an-deacair,” a deir O’Keeffe. “Tá Baile Átha Cliath ar ardchaighdeán. D’imríomar ina gcoinne níos luaithe sa tsraith agus chríochnaigh sé cothrom. Tá a fhios againn cén neart atá acu.”
Cé go bhfuil sí sásta lena ról mar chosantóir, leagann sí béim ar an obair foirne. Dar léi ní bhaineann aon rath le hiarracht aonair, ach leis an gcomhordú idir na línte ar fad, ón ionsaí go dtí an chosaint.
Tá dúshláin lasmuigh den pháirc ann freisin. Bíonn uirthi taisteal ó Bhaile Átha Cliath go dtí an Clár cúpla uair sa tseachtain, rud a chuireann brú breise uirthi. Mar sin féin, measann sí gur fiú gach iarracht é.
Go deimhin, is turas neamhghnách é a turas go dtí an leibhéal sinsir. Ach is léiriú é ar an bhféidearthacht atá ann do dhaoine dul chun cinn a dhéanamh, beag beann ar aois, má tá an tiomantas agus an deis acu.
Agus í ag breathnú amach ar Pháirc an Chrócaigh óna teach i mBaile Átha Cliath gach maidin, meabhraítear di an méid atá bainte amach aici cheana féin. Ach is léir nach bhfuil sí sásta stopadh ansin.
Anois, agus cluiche mór eile rompu, tá an Clár agus O’Keeffe réidh chun dul céim eile chun cinn.